تاریخچه : تاریخچه مسابقات مشابه

تاریخچه

در این بخش به برخی از مسابقاتی که در حوزه فناوری فضایی تاکنون در سایر کشور ها برگزار شده و یا در حال برگزاری است اشاره می‌شود:

2-1)مسابقه جدایش و الحاق

این مسابقه را اولین بار دانشگاه واشنگتن در سال 2007 برگزار کرد. در این مسابقه که در کلاس نانو برگزار می شد 4 دانشگاه به رقابت پرداختند و هدف این بود که ماهواره نسبتا کاملی با تمام تجهیزات رایج ساخته شود و در درون این ماهواره، ماهواره کوچکتری قرار داده شود. ماهواره ها باید در فضا از هم جدا شوند و پس از مدتی تیم هدایت زمینی باید عملیات الحاق مجدد (Docking) این دو ماهواره را در فضا به انجام برساند!

ماهواره ساخته شده توسط خود دانشگاه واشنگتن در این رقابت دارای ابعاد 10*10*17 سانتی متر می باشد. ماهواره کوچکتر نیز به نام Bandit (سارق) قادر است از ماهواره اصلی جدا شود و با آن از طریق ارتباط رادیویی در تماس باشد.

این مجموعه می تواند برای بررسی خسارت یا نقصان ماهواره ها یا حتی تعمیر آنها به فضا فرستاده شود.

http://news-info.wustl.edu/tips/page/normal/4147.html

2-2)مسابقه طراحی ماهواره

نمونه چنین مسابقه ای در سال 2007 توسط دانشگاه فلوریدا برگزار گردید. هدف مسابقه ارتقای سطح تکنولوژی برای پروژه‌های چند رشته ای و مهندسی سیستمی بود.

مرحله اول طراحی مقدماتی یک ماهواره در کلاس پیکو بود. (برای مثال ماهواره دانشگاه فلوریدا دارای جرم 1 کیلوگرم و ابعاد 10*10*10 بود) در این مرحله تیم ها از پشتیبانی فنی ناسا و صنایع فضایی برخوردار بودند. در پایان این مرحله سه تیم برتر از نظر طراحی توسط هیات داوران انتخاب شده و به مرحله بعد می روند.

مرحله دوم طراحی جزئیات و ساخت ماهواره بود. سه تیم برتر در این مرحله به طور کامل (تجهیزات، کارگاه ساخت و ...) توسط ناسا و صنایع فضایی پشتیبانی می شدند. در نهایت بهترین ماهواره مسابقه از نظر تیم داوری به فضا فرستاده شد و در شرایط واقعی تحت تست قرار گرفت!

http://fsgc.engr.ucf.edu/funsat

2-3)مسابقات بالن- ماهواره ها (BalloonSat)

مزیت این مسابقات هزینه پایین آن می‌باشد و مناسب‌ترین را برای آموزش علوم فضایی به دانشجویان و دانش آموزان از هر سنی می باشد.

این ماهواره‌ها تا ارتفاع 30 کیلومتری می‌رسند. قیمت تمام شده هر ماهواره نیز در حدود 300 دلار می شود. در ارتفاع گفته شده مهمترین چالش های فنی پیش می آید: دما در حدود 80- می باشد و فشار نزدیک شرایط خلا می باشد.

بعد ار رسیدن ماهواره به ارتفاع 30 کیلومتری بال می ترکد و ماواره سقوط می کند و به سرعتی در حدود ماخ 1 می رسد. هم چنین با کاهش ارتفاع مساله چگالش (Condensation) هم مطرح می شود. در نهایت ماهواره با کمک پاراشوت فرود می آید.

سیستم GPS اطلاعات دقیق مکانی ماهواره را به زمین ارسال می کند. آزمایشات ریادی می توان در BalloonSat انجام داد. حتی ایده این آزمایشات را خود دانشجویان می توانند مطرح کنند. تجهیزات لازم برای ساخت بالن – ماهواره عبارتند از:

http://atic.phys.lsu.edu/aces/FAQs/Ballooning_FAQ.htm

2-4)مسابقات CubeSat:

نمونه‌های متفاوتی از مسابقات طراحی و ساخت CubeSat در دنیا وجود دارد که برخی از آنها در ادامه معرفی می‌شوند.

  • Cube Quest Challenge

بزرگترین مسابقه مربوط به ماهواره مکعبی کوچک مربوط به مسابقه‌ای با عنوان " Cube Quest Challenge " در رده مسابقات آزاد ناسا برگزار می‌شود.

هزینه‌ی 5 میلیون دلار برای برگزاری کل مسابقه در نظر گرفته شده است . این مسابقه در مراحل زیر اجرا می‌گردد:

  1. مسابقات روی زمین: 500 هزار دلار (شامل 4 مرحله برای تشخیص این‌که کدام ماهواره می‌تواند در شرایط مورد نظر به خوبی عمل کند)
  2. حرکت در مدار ماه: 3 میلیون دلار (در این مرحله موضوع تثبت توانمندی قرارگیری در مداری پایدار حول ماه و برقراری ارتباط با طول بازه مناسب است، مورد توجه قرار دارد. ماهواره برنده ماهواره‌ای است که در قاب‌های زمانی 30 دقیقه در 28 روز بیش‌ترین داده را مخابره نماید).
  3. حرکت در فضای بی‌کران[1]: 1.5 میلیون دلار (جهت اثبات مخابره و پایداری در فاصله‌ی بیش از 40 میلیون کیلومتر (حدوداً بیش از 10 برابر فاصله‌ی زمین تا ماه می‌باشد، در این مرحله نیز ماهواره برنده مانند فاز حول ماه، ماهواره‌ای است که بیش‌ترین داده در مدت 30 دقیقه در دوره زمانی 28 روزه تحویل نماید.)
    1. طبق برنامه اولین مایلستون انجام شده است و به پنج گروه برتر هرکدام 20 هزار دلار اهدا شد.

زمان‌بندی اجرا: بیانیه‌ی شروع و پخش اطلاعیه 24 نوامبر 2014 انجام شده است.

  1. اولین مرحله مسابقات زمینی: 3 و 4 آگوست 2015
  2. دومین مرحله مسابقات زمینی: 3 و 4 فوریه 2016
  3. سومین مرحله مسابقات زمینی: 3 و 4 آگوست 2016
  4. چهارمین مرحله مسابقات زمینی: 6 و 7 فوریه 2017
  5. تحویل ماهواره‌های مکعبی برنده برای تجمیع با سیستم پرتاب فضایی: اول مارس 2017
  6. رقابت در فضا: 24 نوامبر 2017

پرتابگر: سیستم پرتاب فضایی اوریون

  • مسابقه ملی طراحی نانوماهواره کانادا

این مسابقه با همکاری "International Space Apps Challenge" در کشور کانادا برای دانشجویان برگزار می‌شود. این آزمون در 8 سطح متفاوت برگزار می‌شود. سطوح این مسابقات به صورت زیر تعریف شده است.

  1. تکمیل ماهواره (توسعه‌ی فن‌آوری در زمینه‌ی پاد شامل خود عملکرد و صحت آن در شرایط بارهای اعمالی در پرتاب، تثبیت ترتیب فرآیند پرتاب، اثبات ورود به مود آزمایشی محموله، استفاده از محموله و خروج از مود آزمایش و ... )
  2. تکمیل محموله (اثبات دست‌یابی به الزامات مشخص شده برای محموله)
  3. تکمیل زیرسامانه توان (اثبات خاموش و روشن کردن، دریافت و ذخیره انرژی، شارژ و دشارژ باتری و تضمین ولتاژ خروجی، بالانس بار )
  4. تکمیل سیستم داده و فرمان (اثبات ورود به مودهای پرتاب، جدایش و عملکرد، بازیابی در صورت خاموش شدن یا راه‌اندازی مجدد و ...)
  5. تکمیل سیستم تعیین و کنترل وضعیت (اثبات حس‌کردن وضعیت و حرکت، ورود به مود چرخش زدایی، خروج از مود چرخش‌زدایی و وارد شدن به مودهای دیگر الگوریتم، بازیابی نشانه‌روی و ...)
  6. تکمیل سیستم مخابرات
  7. تکمیل سیستم سازه
  8. تکمیل تجهیزات آزمون 

  • مسابقه رقابت چالش ژنتیک در فضا

این رقابت در کشور امارات متحده عربی و زیر نظر سازمان فضایی این کشور با همکاری شرکت بوئینگ برای دانشجویان برگزار می‌شود. هدف از این رقابت بررسی اثرات میکروگراویتی و سایر شرایط محیطی فضا بر ژن‌ها است برای ایجاد جهش‌های ژنتیک است. بدیهی است در دنیای امروز جهش‌های ژنتیکی مثبت معمولا برای مقاومت در برابر بیماری‌ها، عوارض سنی و یا افزایش توانمندی‌ها شناخته شده است.

شروع این رقابت 24 نوامبر 2015 بوده است و دانشجویان می‌توانند به صورت تک نفره یا در گروه‌های حداکثر چهار نفره روی این موضوع کار نماید و فعالیت خود را تا سوم فوریه 2016 ارسال نمایند. پنج گروه برتر در اجلاس جهانی سران هوافضا که در تاریخ 7 و 8 مارس 2016 در ابوظبی برگزار میشود، مشخص می‌شوند و هدایای خود را از متخصصان MIT و هاروارد دریافت می‌کنند. برندگان نهایی در ماه می انتخاب می‌شوند و انجام آزمایش خود در ایستگاه فضایی را با حضور در آمریکا خواهند دید.

2-5)مسابقات داخلی

ü مسابقه ملی طراحی و ساخت هواپیما های بدون سرنشین

نخستین دوره مسابقات ملی «طراحی و ساخت هواپیمای بدون سرنشین» (‏NUDC‏) با هدف کشف استعدادهای خلاق دانشجویان و گسترش فرایند ارتباط با صنایع هوایی کشور به همت پژوهشکده شهید رضایی دانشگاه صنعتی شریف و با همکاری دانشکده هوافضا در مدت 9 ماه از اسفند 84 تا دی 85 در سه مرحله به شرح زیر برگزار شد.

  • طراحی مفهومی
  • ساخت نمونه غیر پرواز
  • ساخت پرنده

کاربرد:

هواپیمای بدون سرنشین هدایت‌پذیر از دور در موارد متعدد مانند تصویربرداری، نقشه‌برداری، عملیات آتش نشانی، کنترل خطوط نفت، برق و مخابرات، نظارت بر ترافیک بزرگراه‌ها، انجام عملیات رله، بازرسی از جنگلها و منابع طبیعی، بررسیهای هواشناسی، حمل بسته‌های سبک، جستجو و نجات در زمان بروز زلزله و... کاربرد دارد.

برگزار کنندگان این مسابقات برای تسهیل در امر ساخت برای تیم های منتخب کمک هزینه های نقدی در نظر گرفته و وسایلی چون موتور، رادیو کنترل، و سروو موتور در اختیار تیم‌ها قرار داده و فضایی کارگاهی در دانشگاه برای تیمها ایجاد کردند.

üمسابقات طراحی و ساخت ماشین های شیمیایی

امروزه در سراسر جهان کشور های صنعتی به دنبال رفع بزرگ ترین معذل صنعتی شدن یعنی آلودگی ناشی از کارخانجات و صنعت خود می گردند.از این رودانشگاه ها که در ارتباط با صنعت هستند راهکارهای کاهش این مشکل اساسی را طراحی و پیشنهاد می کنند.

در این راستا برای اولین در آمریکا در یکی از مهم ترین تشکل های مهندسی شیمی دنیا مسابقات دانشجویی به نام (Chemical Engineering Car) یا کمیکار طراحی شد که فلسفه ی این مسابقات این است که درکل ماشینی طراحی کنیم که نیروی محرکه ی آن تنها از فرآیند های شیمیایی باشد.

در این مسابقه پژوهش گران تلاش می کنند تا با طراحی و ساخت یک ماشین در ابعاد کوچک و کنترل واکنشی که نیروی محرکه ماشین را تأمین می کند خلاقیت ها و ابتکارات خود را نشان دهند.در این مسابقه ماشین مذکور باید مسیر مشخصی را طی نماید و طبق قوانین مسابقه ماشینی برنده اعلام می شود که نسبت به خط پایان که مشخص شده خطای کمتری داشته باشد. در کنار این مسابقه عملی ، دانشجویان دستاوردها ی خود را در قالب پوستر به معرض دید عموم گذاشته و بدین وسیله ابتکارات، ابداعات، محاسبات، نوع واکنشها و نحوه کنترل آن، موارد زیست محیطی و عواملی که در آن برتری این واکنش را نسبت به سوختهای فسیلی نشان می دهد بررسی می کنند.

مسابقه کمیکار برای اولین بار در ایران هم‌زمان با نهمین کنگره ملی مهندسی شیمی (آذر ماه ۸۲) در دانشگاه علم وصنعت ایران برگزار گردید. در این مسابقه دانشجویان رشته مهندسی شیمی به ساخت ماشینهای شیمیایی پرداحتند که توسط واکنش شیمیایی کار کرده و کنترل پذیر باشند. دومین دوره مسابقات ملی کمیکار نیز در اردیبهشت ماه ۱۳۸۵ در دانشگاه صنعتی امیرکبیر برگزار شد و دوره سوم این مسابقات نیز در آبان ماه ۱۳۸۶ در دانشکده فنی دانشگاه تهران1386برگزار شد.

üمسابقات طراحی و ساخت شناورهای بدون سرنشین

با توجه به اهمیت صنایع دریایی در کشور ما- به لحاظ موقعیت جغرافیایی و استراتژیک و دارا بودن ذخایر نفت و گاز – و تاثیر آن بر روی صنایع گوناگون اعم از حمل و نقل، صنایع نظامی و ... لزوم برگزاری مسابقاتی در سطح دانشجویی در این زمینه احساس می گردد. یکی از فناوری های نوین صنایع دریایی، شناور های بدون سرنشین می باشد که توانایی حفاظت از مرزهای ساحلی، انجام ماموریت های نظامی، نقشه برداری جغرافیایی، مطالعات اقیانوس شناسی و انجام عملیات اکتشاف منابع نفت و گاز را دارد . با توجه به لزوم استفاده از چنین فناوری هایی به منظور تسهیل استفاده از منابع دریایی کشور، برگزاری مسابقه طراحی و ساخت شناور های مدل بدون سرنشین امکان دستیابی به دانش مورد نیاز را فراهم می سازد. در این راستا گروه مهندسی دریا در دانشکده مهندسی مکانیک دانشگاه شریف، با توجه به امکانات مناسب در این زمینه، اقدام به برگزاری اولین دوره این مسابقات در سطح ملی نموده است.

یکی از اهداف برگزاری این مسابقات استفاده از طرح های موجود برای تحقیقات علمی در دانشگاه های کشور بوده است. کمیته برگزار کننده در راستای اهداف خود با معرفی طرح های برتر به صنعت و ایجاد تعامل هر چه بیشتر بین دانشگاه و صنعت بوده ، و صنایع مختلف نیز خواهان استافده از این طرح ها می باشند.

 

[1] Deep Space


دفعات مشاهده: 2291 بار   |   دفعات چاپ: 445 بار   |   دفعات ارسال به دیگران: 0 بار   |   0 نظر

کلیه حقوق این وب سایت متعلق به مسابقه ماهواره دانشجویی مکعب ایرانی می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2015 All Rights Reserved | Student Persian CubeSat Competition

Designed & Developed by : Yektaweb